Stiftinga EMBLA - "Kvinneskipet ro for fred" tok del med vikingskipet "Embla" som låg i småbåthamna i Selje sentrum frå fredag til søndag og pryda arrangementet.  Embla-kvinnene hadde eigen stand på Nabben laurdag, og jentene var lysande fargeklattar i gatebiletet. Vigdis Wåge hadde sitt utsal frå standen vår, og Hanne Krogh tok seg god tid under besøket hos oss.
Embla si hovudoppgåve var deltaking under teaterkonserten der vi skulle kome roande inn til Selja med kongen som gjorde at steinar rasa og stengde hola til St. Sunniva og Seljumennene.  Eit par timar heldt vi skipet i ro bak ein holme, skjult for publikum i ganske så kraftig sjø, før vi fekk teikn via radiosamband å kome roande som kulisse i spelet.
	Kl. 22.00 heldt EMBLA lysseremoni ved Selje hotell med påfølgjande fakkeltog langs sanden til midnattsmesse i Selje kyrkje. Søndag vart vi inviterte til avslutningskonsert med Sunnivakoret i kyrkja, og prosjektleiar Margun Ervik tok imot blomar og takk frå primus motor Oddvar Stave.  Konserten var ei stor musikalsk oppleving!

EMBLA sin lysseremoni laurdag 4. september:

Hun står i stavnen og værer framtid
Det lugger motvind i hår og kinn
Hun står på fortid i båt med nagler
som hennes mødre har klinket inn

Hun står på tiljen – en bunn av trygghet
Hun har en tofte av mykje fang
Men under skroget der skjærer kjølen
igjennom strømmen i sikker sang

Hun har et mannskap av tusen søstre
som navigerer i bris og storm
Og båtens råseil er kvinnens kjole
og båtens mast den har kvinnens form

Emblakvinnene står og i stavnen og værer framtid
og ser med redsel på det som skjer
med krig og terror og svolt og død
der barn er skjold i ei grusom tid

Vårt vikingskip ”Embla” – Kvinneskipet ro for fred,
skipa på sjølvaste FN-dagen 24.10.1992, med formål
å fremje fred og internasjonal forståing
gjennom lokalt og internasjonalt kultursamarbeid

Vikingskipet ofte sett på som eit kringsskip
Vårt vikingskip ”Embla” er ein ”speakers corner” for fred

”I have a dream” – vi har også ein draum og eit motto;
Fred for folk i alle land
er eit viktig budskap for Emblakvinnene
på våre kultur og fredstokter rundt om i verda
Mange gledelege ringar i vatnet har vi sett på vår ferd

I dag har vi vore på Selja
- helgenstaden til landets einaste kvinnelege helgen St. Sunniva
og sett ”Lyset frå Selja”
Dette lyset ynskjer vi å ta vare på og dele med mange

Vi vil bruke lyset som eit fredssymbol
La mottoet ”Ta eit åretak for fred”
spreiast til alle kantar de ferdast
som ringar i vatn
La oss saman gå føre i verneplikt for fred

Som ei symbolsk handling tenner vi lys
på eit vikingskjold
og med ei åre skyv vi saman skjoldet ut på dei sju hav
med ynskje og bøn om fred!

04.09.2004
Margun Ervik
prosjektleiar

No plantar kvinna i verda eit tre.
På kne liksom ein so bed
ligg ho blant restene etter dei mange
som stormen har brote ned.
På ny må ho prøve, om ein gang eitt
får vekse seg stort i fred.

Ho opnar mokda og reier eit rom
for føtene, fine som hår,
så dei kan få feste og finne ned
dit livsens straumar går.
Plante eit tre er å bygge ein veg
fram gjennom mange år.

Ein draum om det fullvakse treet
står som ein kvelving bjart
av blomar og lauv over kvinna,
som klappar så fast og vart
mold inntil røter, og vonfull tel
kvar knupp som skal breste snart.

Da dirrar treet, og handa som held det,
og grunnen der det er fest.
Kva er det?  Skalet kring kjerna
av mørke i djupet, som brest?

Ho set dei utspilte hender mot molda
som ville ho tvinge til ro
den trugande dirring.  Å jord, ver still,
ver still, så mitt tre får gro!